Strandwacht op Ibiza
De zon zakte langzaam weg in de Middellandse Zee en kleurde de lucht boven het strand van Ibiza in diepe tinten goud en violet. De meeste toeristen waren inmiddels vertrokken naar de luidruchtige beachclubs, waardoor het strand er verlaten en sereen bij lag. Julian liep blootsvoets door het warme zand, genietend van de rust en de zwoele avondwind die over zijn huid streek. Zijn vakantie was tot nu toe perfect, maar de ontmoeting die middag met de lokale strandwacht had zijn gedachten pas echt overgenomen.
Zijn naam was Mateo. Een Spaanse man met een zongebruinde, olijfkleurige huid, gitzwart haar en een glimlach die direct Julians knieën deed knikken. Mateo had Julian die middag gewaarschuwd voor de sterke stroming, en de manier waarop Mateo’s donkere ogen over zijn lichaam waren gegleden, liet weinig te wensen over. Julian liep richting de houten uitkijktoren van de strandwacht, denkend dat deze al leeg zou zijn.
Tot zijn verrassing zag hij bovenin de toren een schim bewegen. Mateo was er nog. Hij was bezig de vlaggen op te bergen en droeg alleen een rode zwembroek. Zijn brede, gespierde rug glansde in het laatste zonlicht. Mateo hoorde het gekraak van het zand, draaide zich om en keek over de houten reling naar beneden. Toen hij Julian zag, verscheen er meteen een brede, verleidelijke glimlach op zijn gezicht.
"Laat nog op het strand, amigo," zei Mateo met een zwoel, Spaans accent. Zijn stem klonk warm en uitnodigend.
"Ik kon het uitzicht niet weerstaan," antwoordde Julian, doelend op veel meer dan alleen de zonsondergang.
Mateo knikte begrijpend, leunde op de reling en gebaarde naar de houten ladder. "Kom naar boven. Vanaf hier is het uitzicht nog veel beter."
Julian twijfelde geen seconde en klom de ladder op. De ruimte bovenin de toren was klein en intiem. Zodra Julian over de rand stapte, stond hij oog in oog met de strandwacht. De geur van zonnebrandcrème, zout water en pure mannelijke warmte vulde de kleine cabine. Mateo deed een stap dichterbij, waardoor Julian de hitte die van zijn getrainde borstkas afstraalde kon voelen.
"Je bent prachtig," fluisterde Mateo in het Engels, terwijl hij een hand uitstak en met zijn vingers zachtjes over Julians kaaklijn gleed. De aanraking stuurde een schokgolf van elektriciteit door Julians lichaam.
Julian leunde in de aanraking, sloot zijn ogen en pakte Mateo’s stevige pols vast. "Ik hoopte al dat je hier nog zou zijn."
Mateo wachtte niet langer. Hij trok Julian krachtig tegen zich aan en drukte zijn lippen op de zijne. De kus was heet, hongerig en vol opgekropte passie van die middag. Mateo’s tong verkende Julians mond met een dwingende intensiteit. Ondertussen gleden zijn handen omlaag, over Julians rug, om hem stevig tegen zijn harde misbruikte zwembroek aan te drukken. De spanning was in één klap ondraaglijk.
Gretig hielpen ze elkaar uit de weinige kleding die ze droegen. Julians korte broek viel op de houten vloer, snel gevolgd door Mateo’s zwembroek. In het gedimde, gouden licht van de vallende avond stonden ze volledig naakt tegen elkaar aan. Mateo tilde Julian moeiteloos op en zette hem op de houten rand van de uitkijktoren, zijn benen wijd over Mateo’s smalle heupen.
Mateo pakte een kleine tube glijmiddel uit zijn EHBO-tas op de grond, bereidde Julian snel maar deskundig voor, en keek hem daarna diep in de ogen. Met een soepele, krachtige stoot gleed Mateo in hem. Julian gooide zijn hoofd achterover en liet een luide, rauwe kreun ontsnappen in de warme nachtlucht. De houten toren kraakte zachtjes mee op het ritme van hun intense bewegingen.
Mateo hield Julian stevig vast bij zijn billen, terwijl hij met diepe, regelmatige stoten bezit van hem nam. Elke beweging zorgde voor een overweldigende golf van genot die door Julians hele lijf trok. Julian sloeg zijn armen om Mateo’s nek en kuste hem wild, jagend naar adem, terwijl hun bezwete lichamen tegen elkaar aan sloegen. Het geluid van de golven die op het strand sloegen, smolt samen met hun zware ademhaling en wellustige kreunen.
Het tempo werd wilder naarmate de climax naderde. Mateo versnelde zijn stoten, zijn grip op Julian werd nog strakker en zijn Spaanse fluisteringen werden onverstaanbaar door de pure opwinding. Julian voelde de spanning in zijn eigen lichaam naar een hoogtepunt stijgen. Met een laatste, diepe stoot kwamen ze vlak na elkaar schokkend klaar, waarbij hun warme sappen over hun buiken en de houten reling stroomden.
Hijgend bleven ze in elkaar verstrengeld zitten, terwijl de eerste sterren aan de hemel verschenen. Mateo legde zijn voorhoofd tegen dat van Julian en glimlachte vermoeid maar intens voldaan. "Ibiza is een mooi eiland, hè?" fluisterde hij.
Julian lachte zacht, kuste hem nog een keer teder op zijn lippen en wist dat dit een vakantie was die hij nooit meer zou vergeten.
De zon zakte langzaam weg in de Middellandse Zee en kleurde de lucht boven het strand van Ibiza in diepe tinten goud en violet. De meeste toeristen waren inmiddels vertrokken naar de luidruchtige beachclubs, waardoor het strand er verlaten en sereen bij lag. Julian liep blootsvoets door het warme zand, genietend van de rust en de zwoele avondwind die over zijn huid streek. Zijn vakantie was tot nu toe perfect, maar de ontmoeting die middag met de lokale strandwacht had zijn gedachten pas echt overgenomen.
Zijn naam was Mateo. Een Spaanse man met een zongebruinde, olijfkleurige huid, gitzwart haar en een glimlach die direct Julians knieën deed knikken. Mateo had Julian die middag gewaarschuwd voor de sterke stroming, en de manier waarop Mateo’s donkere ogen over zijn lichaam waren gegleden, liet weinig te wensen over. Julian liep richting de houten uitkijktoren van de strandwacht, denkend dat deze al leeg zou zijn.
Tot zijn verrassing zag hij bovenin de toren een schim bewegen. Mateo was er nog. Hij was bezig de vlaggen op te bergen en droeg alleen een rode zwembroek. Zijn brede, gespierde rug glansde in het laatste zonlicht. Mateo hoorde het gekraak van het zand, draaide zich om en keek over de houten reling naar beneden. Toen hij Julian zag, verscheen er meteen een brede, verleidelijke glimlach op zijn gezicht.
"Laat nog op het strand, amigo," zei Mateo met een zwoel, Spaans accent. Zijn stem klonk warm en uitnodigend.
"Ik kon het uitzicht niet weerstaan," antwoordde Julian, doelend op veel meer dan alleen de zonsondergang.
Mateo knikte begrijpend, leunde op de reling en gebaarde naar de houten ladder. "Kom naar boven. Vanaf hier is het uitzicht nog veel beter."
Julian twijfelde geen seconde en klom de ladder op. De ruimte bovenin de toren was klein en intiem. Zodra Julian over de rand stapte, stond hij oog in oog met de strandwacht. De geur van zonnebrandcrème, zout water en pure mannelijke warmte vulde de kleine cabine. Mateo deed een stap dichterbij, waardoor Julian de hitte die van zijn getrainde borstkas afstraalde kon voelen.
"Je bent prachtig," fluisterde Mateo in het Engels, terwijl hij een hand uitstak en met zijn vingers zachtjes over Julians kaaklijn gleed. De aanraking stuurde een schokgolf van elektriciteit door Julians lichaam.
Julian leunde in de aanraking, sloot zijn ogen en pakte Mateo’s stevige pols vast. "Ik hoopte al dat je hier nog zou zijn."
Mateo wachtte niet langer. Hij trok Julian krachtig tegen zich aan en drukte zijn lippen op de zijne. De kus was heet, hongerig en vol opgekropte passie van die middag. Mateo’s tong verkende Julians mond met een dwingende intensiteit. Ondertussen gleden zijn handen omlaag, over Julians rug, om hem stevig tegen zijn harde misbruikte zwembroek aan te drukken. De spanning was in één klap ondraaglijk.
Gretig hielpen ze elkaar uit de weinige kleding die ze droegen. Julians korte broek viel op de houten vloer, snel gevolgd door Mateo’s zwembroek. In het gedimde, gouden licht van de vallende avond stonden ze volledig naakt tegen elkaar aan. Mateo tilde Julian moeiteloos op en zette hem op de houten rand van de uitkijktoren, zijn benen wijd over Mateo’s smalle heupen.
Mateo pakte een kleine tube glijmiddel uit zijn EHBO-tas op de grond, bereidde Julian snel maar deskundig voor, en keek hem daarna diep in de ogen. Met een soepele, krachtige stoot gleed Mateo in hem. Julian gooide zijn hoofd achterover en liet een luide, rauwe kreun ontsnappen in de warme nachtlucht. De houten toren kraakte zachtjes mee op het ritme van hun intense bewegingen.
Mateo hield Julian stevig vast bij zijn billen, terwijl hij met diepe, regelmatige stoten bezit van hem nam. Elke beweging zorgde voor een overweldigende golf van genot die door Julians hele lijf trok. Julian sloeg zijn armen om Mateo’s nek en kuste hem wild, jagend naar adem, terwijl hun bezwete lichamen tegen elkaar aan sloegen. Het geluid van de golven die op het strand sloegen, smolt samen met hun zware ademhaling en wellustige kreunen.
Het tempo werd wilder naarmate de climax naderde. Mateo versnelde zijn stoten, zijn grip op Julian werd nog strakker en zijn Spaanse fluisteringen werden onverstaanbaar door de pure opwinding. Julian voelde de spanning in zijn eigen lichaam naar een hoogtepunt stijgen. Met een laatste, diepe stoot kwamen ze vlak na elkaar schokkend klaar, waarbij hun warme sappen over hun buiken en de houten reling stroomden.
Hijgend bleven ze in elkaar verstrengeld zitten, terwijl de eerste sterren aan de hemel verschenen. Mateo legde zijn voorhoofd tegen dat van Julian en glimlachte vermoeid maar intens voldaan. "Ibiza is een mooi eiland, hè?" fluisterde hij.
Julian lachte zacht, kuste hem nog een keer teder op zijn lippen en wist dat dit een vakantie was die hij nooit meer zou vergeten.
Laatst bewerkt: